Mijn man en kind hebben ADHD, soms is de chaos me te veel. Hoe ga ik daarmee om?
De vraag
Mijn man heeft ADHD, onze dochter ook. Ik kon er altijd goed mee omgaan, maar de laatste tijd is het me soms ineens te veel. Als ik weer een fles uit de ijskast pak waar de dop niet op is vastgedraaid of een open tube tandpasta aantref. Als mijn man opnieuw een kleine aanrijding had, mijn dochter haar dure armband door de wc spoelde omdat ze tien dingen tegelijk deed. Wat kan ik doen om het weer beter aan te kunnen?
Het advies
Gezins- en relatiecoach Martine Reineke: ‘Met een partner en kind met ADHD kan het dagelijkse gezinsleven intens zijn. Juist dan is het essentieel om je niet alleen te focussen op: hoe houden we alles draaiende? Maar ook op: hoe houd ík dit vol?
De eerste stap is erkennen dat vermoeidheid een gevolg is van constante alertheid (en dus geen teken van falen) door de verantwoordelijkheid die je voelt. Het is daarom belangrijk dat jij je batterij regelmatig oplaadt. Bouw herstelmomenten in waarin je geen verantwoordelijkheden draagt, ga bijvoorbeeld even op bed liggen of maak een korte wandeling. Korte rustmomenten kalmeren het zenuwstelsel.
Verlaag daarnaast bewust de lat: (redelijk) goed is goed genoeg. Structuur in het gezin blijft belangrijk, maak die eenvoudig en zichtbaar: korte routines, vaste momenten en duidelijke plekken voor spullen bieden houvast zonder te overprikkelen.
Tenslotte is heldere communicatie met je partner cruciaal, jullie zijn de basis van het gezin. Benoem grenzen en verdeel taken op basis van wat haalbaar is, niet wat eerlijk lijkt. Waardeer elkaar als koppel, en voor hetgeen er tussen de chaos door wél goed gaat.’
Wat zeggen de lezers?
Sabine: ‘Accepteren, met een strik van liefde eromheen. Ruimte pakken en grenzen stellen. Regel een eigen tandpastatube en zet die op een speciale plek. Geef aan: deze is van mij, staat hier, niet aankomen. Weer een aanrijding? Iedereen nog heel? Loslaten en verantwoordelijkheid bij je partner laten. Armband in de wc? Kan gebeuren, ging niet expres. Spullen zijn maar spullen. Bij ons is een complete serviesset onmogelijk: bord kapot? Dan kopen we een nieuwe die niet bij de rest past. Bij ons is geen bord hetzelfde, net als de dag.’
Sam: ‘Mijn (puber)zoon heeft ook ADHD. Ik herken veel uit de vraag, maar bedenk altijd, als het te veel dreigt te worden: zo’n briljante omdenker en energieke zonnestraal was hij misschien wel niet geweest als hij het níét gehad had. Misschien helpt het je de nadruk op de positieve eigenschappen van je huisgenoten te leggen?’
Mandy: ‘ADHD’ers krijgen vaak te maken met kritiek, dus je frustratie vaak laten merken, laat hen voelen dat ze falen en niet goed genoeg zijn. Probeer samen te kijken wat wél haalbaar is. Een nieuwe gewoonte heeft langer nodig om in te slijten, dus herhaling, visueel maken, dat soort dingen kunnen helpen. En probeer er de humor van in te zien, dat maakt het net wat luchtiger voor iedereen!’
Lees ook: Van ADHD tot autisme: in het neurodiverse gezin van Saskia (45) heeft iedereen een label
