Waarom ADHD bij vrouwen later wordt ontdekt: ‘Het gaat vaker om het onoplettende type’
ADHD komt bij vrouwen ongeveer evenveel voor als bij mannen, maar de diagnose wordt vaak wel pas op latere leeftijd gesteld. Hoe komt dat? En wat zijn de gevolgen? Psychiater Sandra Kooij legt uit.
Dat ADHD bij vrouwen vaak later wordt ontdekt, komt deels doordat diagnostische criteria lange tijd gebaseerd waren op jongens: het klassieke, ‘drukke’, impulsieve beeld. Volgens Sandra Kooij, psychiater, voormalig hoogleraar ADHD bij volwassenen aan het Amsterdam UMC en hoofd ADHD bij volwassenen bij PsyQ in Den Haag, gaat het bij vrouwen vaker om het onoplettende type: dromerig, snel afgeleid, perfectionistisch, onzeker en snel overprikkeld.
Daarnaast leren meisjes zich vaak al jong aanpassen aan sociale verwachtingen. Kooij: ‘Meer dan jongens willen ze erbij horen en daarom laten ze zo min mogelijk merken van hun klachten. In plaats van druk gedrag te tonen, richten hun problemen zich naar binnen. Ze denken: ik ben zeker ‘lui, dom of gek’ en schamen zich.
Moeders zien hun dochter als verlegen of afhankelijk, terwijl niemand de dagelijkse worsteling met concentratieproblemen opmerkt. Daardoor krijgen meisjes ook vaker andere labels, zoals burn-out, angststoornis of depressie.’
Late ADHD-diagnose bij vrouwen
Veel vrouwen krijgen pas op volwassen leeftijd de juiste diagnose, soms zelfs pas in de overgang, wanneer hormonale veranderingen de klachten versterken.
Kooij ziet in haar praktijk dat zo’n late diagnose veel losmaakt: vrouwen beschrijven opluchting en herkenning, eindelijk een verklaring. Tegelijk confronteert het hen met gemiste kansen en opgebouwde klachten. Ze hadden het graag eerder willen weten, zodat ze zichzelf niet jarenlang als lui, chaotisch of tekortschietend hadden gezien.
In Nederland heeft naar schatting 3 tot 5 procent van de volwassenen ADHD, met inmiddels ongeveer evenveel vrouwen als mannen.
Lees ook deze ervaringsverhalen:
