Ik ben niet de flexibele ouder die ik dacht te zijn. Hoe ervaar ik meer vertrouwen en rust?
De vraag
Nu ik een kind heb, merk ik dat ik totaal niet de flexibele ouder ben die ik dacht te zijn, maar een enórme pietlut. ‘Hoe lang heeft ze geslapen? Heb je wel voorgelezen? Lag ze in de goede slaapzak? Hóéveel kaas heeft ze gegeten, zegje?!’ Zomaar wat vragen die ik op oppasopa’s en -oma’s wil afvuren, en slechts met grote moeite kan binnenhouden. Hoe kan ik de oppasdagen met meer vertrouwen en rust doorkomen?
Het advies
ACT-coach en IBCT-relatietherapeut Jaantje Thiadens: ‘Het is zo herkenbaar: je wilt die relaxte ouder zijn, maar je kind is je kostbaarste schat. Logisch dat je hoofd overuren draait om haar te beschermen. De kunst is om te herkennen of die gedachten voortkomen uit ‘wijze raad’ of uit ‘ruis’ die je weghoudt bij de ouder die je wilt zijn.
Begin met het oberserveren van je gedachten zonder er direct naar te handelen. Zie de gedachten als een persoon en geef die een naam, zoals ‘de overbezorgde ouder’. Zodra die opduikt, kun je haar begroeten: ‘Ah, daar is mijn overbezorgde ouder weer’. Vraag jezelf af: helpt ze me de ouder te zijn die ik wil zijn, of is het ruis?
Door ruis verder links te laten liggen en je aandacht bewust te verleggen naar wat je belangrijk vindt, creëer je rust. Vecht niet tegen deze gedachten: ze zijn volkomen normaal en bewijzen simpelweg hoeveel je van je kind houdt. Wees mild voor jezelf terwijl je leert varen op vertrouwen in plaats van op controle.’
Deze opvoedadvies helpen je misschien ook verder: Zo word je één team in de opvoeding
Wat zeggen de lezers?
Ilse: ‘Mijn zoontje is nu 4 jaar. Als (ex-)pietlutouder kan ik zeggen; het wordt makkelijker met de tijd. Ik vind het nog steeds fijn als dingen op mijn manier gaan, maar ik zie ook dat een (iets) andere manier ook werkt. Belangrijkste: komt je kindje blij en verzorgd terug? En bedenk: wat is het ergste dat er écht kan gebeuren als het op een ander tijdstip slaapt?’
Monique: ‘Om te beginnen: je doet dit vanuit liefde voor je kind. Omdat je wil dat die het goed heeft. Een beetje milder zijn voor jezelf is denk ik de eerste stap. Loslaten doe je vanuit vertrouwen. In je kind, maar ook in jezelf. Dat krijg je door te merken dat je ook een keer de plank mag misslaan en dat het dan nog steeds goed komt. En benoem je onzekerheid. Het hoeft niet perfect.’
Babette: ‘U bent ook groot geworden met deze ouders en dat is ook goed gekomen. Laat het los.’
Riet: ‘Bij mij ging het eerlijk gezegd ook pas makkelijker bij ons tweede kindje. Bij de eerste was ik zo onzeker als wat en wilde ik graag ‘het boekje’ volgen. Maar dat boekje bestaat niet. Dat schrijf jezelf, in de loop van de tijd, als je je kind echt leert kennen en weet waar het goed op gaat.’
Als ouder kun je heel wat vragen hebben over de opvoeding: Word de ouder die je wilt zijn met de online training Ontspannen opvoeden.
