Als je partner geen kinderen wil en jij wel: weggaan of blijven?
Geef je de liefde op als de één kinderen wil en de ander niet? Relatietherapeute Karin Wagenaar en Emeritus hoogleraar adoptie René Hoksbergen leggen uit waarom het normaal is dat de meeste mensen een kinderwens hebben – en wat er kan gebeuren als partners daar verschillend over denken.
‘Een kinderwens is een biologisch gegeven, een natuurlijke drang die de meeste mensen vroeg of laat krijgen’, aldus Karin Wagenaar. Emeritus hoogleraar adoptie René Hoksbergen is het daarmee eens. ‘Het is gewoon een instinct om je te willen voortplanten. Wij mensen zijn dat “wens” gaan noemen, maar feitelijk werkt het hetzelfde als bij dieren. En net zoals ook niet alle poezen zich voortplanten zijn er ook mensen die hierop een uitzondering zijn.’
Mensen die geen kinderen willen, hebben daar vaak een emotionele reden voor
Wagenaar: ‘In mijn praktijk merk ik dat zij negen van de tien keer uit een gezin komen waarin grote problemen speelden. Of ze willen niet het risico lopen dat hun kinderen verdrietige dingen meemaken, zoals ziekte of een sterfgeval, omdat ze daar zelf zo onder geleden hebben.
Ook hebben bewust kinderlozen vaak al een soort ouderrol voor kleinere broertjes of zusjes vervuld. Zij denken: ik ben eigenlijk al vader of moeder geweest, daar heb ik helemaal geen behoefte meer aan.’
Maar soms is er helemaal geen aanwijsbare reden. Wagenaar: ‘Ik spreek regelmatig cliënten die zeggen: “Ik ben blij met mijn leven en heb alles lekker op orde, ik geniet van wat ik heb en voel geen behoefte aan een kind.”’
In de meeste gevallen is zo’n overtuiging blijvend. Wagenaar is wel van mening dat mensen soms kinderloos blijven omdat hun partner hen niet geschikt lijkt als ouder. Dan kan het zomaar gebeuren dat ze in een volgende relatie wel kinderen willen.
Over een kinderwens kun je het beste aan het begin van een relatie duidelijk zijn
‘Er komen weleens jonge studentes naar me toe die zeggen: “Mijn vriend wil absoluut geen kind. Wat moet ik doen?”,’ vertelt Hoksbergen. ‘Mijn antwoord is dan altijd heel kort: zoek een andere vriend. Jouw kinderwens zal steeds sterker worden en dat zal uiteindelijk tot spanningen in de relatie leiden. Een kinderwens is sterker dan een partnerwens. Dat is gewoon de natuur. Om te overleven heb je een kind nodig, om voor je te zorgen als je oud bent.’
Als je je kinderwens opgeeft voor je relatie gaat dat zich vroeg of laat wreken, zegt Wagenaar. ‘Als je die behoefte negeert, krijg je daar een soort terugslag van. Je wordt depressief of je gaat te hard werken en krijgt een burn-out. Vaak gaat zo’n relatie uiteindelijk alsnog stuk.’
Wagenaar merkt in haar praktijk dat hoe ouder iemand is, hoe eerder hij of zij de kinderwens met de partner bespreekt: ‘Dertigplussers zeggen vaak bij de eerste date al: “Ik wil kinderen, jij?” Als die ander dan niet wil, gaan ze niet verder.’
Wanneer een van beiden geen kinderen wil, maar ze er toch komen, is dat geen goede basis
‘Het gaat geheid een keer scheeflopen.’, benadrukt Wagenaar. ‘Stel dat je afspreekt dat jij alle opvoedtaken op je neemt. Maar als je een keer ziek bent, moeten de kinderen toch naar school gebracht worden. Dan zal de partner die geen kind wilde laten voelen dat dat niet de afspraak was. Het komt weleens voor dat een man of vrouw bijdraait als het kind er eenmaal is, maar je neemt wel een risico.’
Hoksbergen ziet als adoptie-expert vaak dat een verschil in kinderwens bij de ouders grote gevolgen heeft voor het kind. ‘Iemand die meegaat in de wens van zijn partner om op die manier zijn relatie te redden, denkt daarbij niet na over de gevolgen voor het kind.
Als er later problemen met een kind ontstaan, zal zo’n vader of moeder het kind toch een keer laten voelen dat het niet gewenst was. Met mogelijk identiteitsproblemen tot gevolg.’
Lees verder: Als je kinderwens een breekpunt is
