Wat maakt ‘The let them theory’ zo populair?
Mel Robbins’ boek The let them theory is een bestseller. De gedachte achter haar theorie is simpel en aantrekkelijk: laat de wens om controle over anderen te hebben los, je hebt toch geen invloed op ze, enleef je leven zoals jij dat wil. Kort gezegd: laat ze, láát me.
In een recent interview met Happinez vertelt de Amerikaanse advocaat, podcastmaker en auteur Mel Robbins hoe ze twee jaar geleden een aha-moment had. Terwijl ze stond te flippen bij haar zoonsschoolfeest zei haar dochter: ‘Mam, láát die jongens’. In een flits besefte Robbins dat ze inderdaad helemaal geen controle heeft over wat anderen doen, zeggen of denken. Daarna voelde ze zichontspannen. Het was het begin van wat The let them theory zou worden, dat eind 2024 verscheen en waarvan wereldwijd inmiddels tussen de 7 en 8 miljoen exemplaren zijn verkocht.
Wat zullen ze wel niet denken?
Je bezighouden met wat anderen vinden van de keuzes die je maakt, hoe succesvol je bent in je carrière, hoe je je kinderen opvoedt, toch even die steek van afwijzing als een post op Instagram of LinkedIn weinig likes krijgt: allemaal heel menselijk. Psychologie Magazine schreef al eerder dat die angst groter lijkt te worden door social media, prestatiedruk en de maatschappelijke focus op erkenning. De Amerikaanse psycholoog Michael Gervais spreekt zelfs van een FOPO-epidemie: Fear of Other People’s Opinions.
Volgens Gervais ligt de oplossing in een stevig gevoel van eigenwaarde. Een identiteit die is gebouwd op wie je bent en wat je belangrijk vindt – niet op wat je doet en hoe goed je daarin bent. De blik van de ander is onvermijdelijk: we zien onszelf vaak zoals we denken dat anderen ons zien. Maar we hóéven ons niet te laten bepalen door hun oordeel. We hebben de vrijheid om zelf te kiezen wie we zijn.
Zo makkelijk is dat alleen niet. Of: zo makkelijk is dat wel. Want volgens The let them theory van Mel Robbins zijn twee simpele woorden genoeg om dit te bereiken: laat me. Laat mij mijn eigen emotiesvoelen, mijn grenzen bewaken en mijn leven leven zoals ik dat wil.
Maar, betoogt Robbins in haar boek, we zijn niet alleen voortdurend bezig met wat anderen van ons vinden, we hebben tegelijkertijd óók een oordeel over hen, omdat we denken dat we het beter weten. Dat veroorzaakt stress. ‘Het heeft geen zin om andere mensen te controleren en te willen veranderen, want zij hebben óók de behoefte om in controle te zijn.’ Dus laat me, maar ook: laat ze. Laat anderen zelfkiezen, hun eigen fouten maken, hun eigen mening hebben – zonder dat je probeert in te grijpen.
Waarom slaat de theorie massaal aan?
Het geheim van haar methode is de eenvoud ervan, denkt Robbins. ‘Zelfs een kind kan ‘laat ze’ en ‘laat me’ onthouden.’
Bovendien, zo is haar ervaring: het werkt onmiddelijk. Zodra je het denkt, relativeer je de situatie meteen. ‘Stel je hebt haast, je bent op weg ergens naartoe en er zijn werkzaamheden waardoor je in een file terechtkomt. Je denkt: waarom moeten precies nu die werkzaamheden worden gedaan? Je raakt opgefokt. Een perfect moment om te denken: laat ze.’ Daarmee neem je volgens Robbins afstand van eensituatie waarover je geen controle hebt. Het ligt buiten je macht, dus het heeft geen zin er aandacht aan te besteden.
Is het echt zo simpel dat je alleen ‘laat ze’ moet denken?
Niet alleen ‘laat ze’ maar dus ook ‘laat me’. Anders werkt het niet, zegt ze in een artikel van The Guardian. Accepteren dat we geen controle hebben over de acties van anderen, herinnert ons er zo aan dat we ook volledig verantwoordelijk zijn voor onze eigen acties. In andere woorden: door ‘laat me’ erbij te denken, neem je de regie over je eigen leven.
Natuurlijk zijn er ook situaties waarin je mensen niet zou moeten ‘laten’, zegt Robbins. Waarin je je mond wél moet opentrekken. Als je ziet dat iemand wordt gediscrimineerd bijvoorbeeld, of zichzelf of anderen in gevaar brengt. Ook is het belangrijk om voor jezelf op te komen als dat nodig is. Wanneer iemand steeds over je grenzen heen gaat, of als je niet de juist medische zorg krijgt.
Hoe nieuw is Robbins’ methode eigenlijk?
Critici noemen The let them theory een moderne variant op het stoïcisme: een meer dan tweeduizend jaar oude filosofische stroming die je leert om rustig te blijven door je te focussen op wat je zelf kuntveranderen en dingen die je niet kunt beïnvloeden los te laten. Stokoud dus. In The Guardian geeft Robbins dat ruiterlijk toe: ‘Ik heb een moderne draai gegeven aan een tijdloze levensregel.’
In het nieuwste nummer van Happinez lees je het hele interview met Mel Robbins.
