Haar moeder werd opgepakt en Sophie (24) heeft haar daarna nooit meer gezien: ‘De moeder die ik wilde, is ze voor mij nooit geweest’
Voor Sophie bestaat haar jeugd uit twee delen: een leven vóór haar ouders uit elkaar gaan – waarin alles gemoedelijk verloopt – en een leven erna. Na de scheiding verhuist haar vader naar Spanje en ziet ze haar moeder veranderen in een ander persoon. Op een dag kan ze haar moeder niet meer bereiken. Het blijkt dat ze is opgepakt vanwege een zedenmisdrijf. Sophie komt er daarna achter dat ze zelf slachtoffer is in de zaak. In de podcast ‘In de greep van familiebreuken’ doet Sophie haar verhaal.
Wat veranderde er in de relatie tussen jou en je moeder na de scheiding?
‘Ze was altijd heel zorgzaam. Ze hielp me met mijn huiswerk, smeerde mijn boterhammen: ze deed wat een moeder gewoonlijk doet voor haar kinderen. Pas toen mijn vader ons verliet, kwam er een omslag in haar mentaliteit. Ze zei: ‘Je vader denkt alleen maar aan zichzelf, dus ik ga ook doen wat ík wil.’ Voor mijn gevoel paste ik niet meer in dat plaatje, want vanaf dat moment ontstond er een kille en afstandelijke relatie tussen ons.
Ik bleef zo lang mogelijk op school, kwam pas thuis als zij aan het werk was, en zo vermeden we elkaar. Haar privacy was heel belangrijk voor haar. Ik mocht nooit iets weten en zij vroeg daarom ook niks aan mij. In de puberteit is dat soms fijn, maar op lange termijn voelt het heel naar als je moeder geen interesse in je toont.’
Wanneer ging het uiteindelijk mis tussen jullie?
‘Ik ben zo snel mogelijk op mezelf gaan wonen en toen leek het wat beter te gaan tussen ons. Ze belde me vaker op, toonde interesse in mijn leven en hoewel dat verwarrend was, kreeg ik ook de hoop dat het goed kon komen tussen ons.
Totdat ik haar op een dag niet kon bereiken – iets dat heel ongebruikelijk was voor haar. Ik wist gelijk: hier klopt iets niet en ben naar haar huis gegaan. Het huis was rommelig, de kat liep nog rond, maar verder was er niemand. De buurman was degene die mij vertelde dat ze was meegenomen door de politie. Later begreep ik zij betrokken was bij een grote zedenzaak. Emoties waren er op dat moment nog niet, vooral heel veel vragen. Ik wilde meteen alles weten, maar tegelijkertijd bevroor ik. Het is heel moeilijk uitleggen hoe zoiets voelt.’
Hoe kwam je erachter dat jijzelf onderdeel was van deze verdenking, en dus een slachtoffer was van je moeder?
‘Om een beeld te schetsen van het leven van mijn moeder, kwam een forensisch milieuonderzoeker met ons praten. Tijdens dat gesprek kreeg ik flashbacks. Ik herinnerde een zomerdag tijdens de corona-lockdown, toen ik noodgedwongen vaker thuis was. Mijn moeder had een smoothie gemaakt. Dat was uniek, want ze deed nooit uit zichzelf iets liefs voor mij. Hierna werd ik heel duizelig. Met veel moeite probeerde ik wakker te blijven, maar ik kon eigenlijk niks meer. Op dat moment was dit voor mij niet alarmerend, omdat mijn moeder zei dat ik waarschijnlijk gewoon ziek was en stress had. Ik geloofde dat echt. Mijn moeder is naast me komen zitten. Ik voelde iets op mijn been en daarna hoorde ik een klik van een camera.
Deze herinneringen heb ik later als getuigenverklaring ingediend en de politie vertelde dat mijn moeder had toegegeven dat ze mij heeft gedrogeerd. En dat ze ook beeldmateriaal van mij hadden gevonden. Ergens hoop je al die tijd dat het niet waar is, want je kan niet geloven dat je eigen moeder zoiets doet.’
De tekst gaat verder onder de video
Heb jij in de periode na deze ontdekking nog contact gehad met je moeder? Of heeft je moeder contact gezocht met jou?
‘Vanaf de dag dat ze gearresteerd is, is ons contact verbroken. Zelf heb ik geen pogingen ondernomen om haar te spreken. De moeder die ik wilde, is ze voor mij nooit geweest – en ik heb ook niet de behoefte om dat nog in haar te zoeken. Ik heb genoeg mensen om mij heen die er wel voor mij zijn.
Via brieven heeft zij wél geprobeerd om nog contact met mij op te nemen. In het begin schreef ze hierin dat ze veel verkeerd had gedaan en dat ze spijt had van hoe het gelopen is. Dat raakte mij heel erg, want ik hoopte dit ooit van haar te horen, maar ik kreeg ook het gevoel dat het toneelspel was. Aan de brieven kon ik gaandeweg aflezen dat ze zelf niet helemaal leek te beseffen wat ze eigenlijk had gedaan. Ze kroop in de slachtofferrol, gaf anderen de schuld van alles en vond zelfs dat zij niets fout had gedaan. Dat maakte alles alleen nog maar pijnlijker en had ik liever niet willen lezen.’
Meer verdieping?
- Beluister de podcast ‘In de greep van familiebreuken’ van Psychologie Magazine. In deze podcast delen Laura en negen anderen hun verhaal. Ook geeft contextueel therapeut Gerrie Reijersen van Buuren psychologische duiding bij deze ingewikkelde familiedynamiek.
- In de training ‘Laat familiepatronen los – maak je eigen keuzes‘ leer je jouw eigen pad bewandelen. Met uitleg van contextueel therapeut Gerrie Reijersen van Buuren ontdek je welke familiepatronen een rol spelen in jouw leven en hoe je deze kunt doorbreken, zodat je uiteindelijk meer jezelf kunt zijn.
