Pas als dat been eraf is, voel ik me compleet

'Als kind wist ik al zeker dat mijn linkerbeen niet bij mij hoorde. Ik kon enorm jaloers worden op mensen met een amputatie. Mijn ideale lichaamsbeeld zag er net zo uit: met één been lopend op krukken, mijn linkerbeen tien centimeter boven de knie afgezet. Maar ik schaamde me ervoor, ik kon die wensgevoelens niet voor mezelf rechtvaardigen. Misschien hadden deze mensen wel vreselijke dingen doorstaan, een ongeluk of een ziekte.