Actrice Nadja Hüpscher over het boek dat haar leven veranderde: ‘Ik kies elke dag opnieuw hoe ik reageer op wat het leven me voorschotelt’
Een boek kan helpen om tot inzicht te komen. Elke maand vertelt een bekende Nederlander over het boek dat zijn leven veranderde. Deze keer: actrice Nadja Hüpscher.
Actrice en schrijver Nadja Hüpscher vertelt over het boek dat haar leerde om minder in teleurstelling en negatieve energie te blijven hangen.
‘Dat inzicht heeft mijn leven veranderd’
Actrice en schrijver Nadja Hüpscher: ‘Ik las De keuze van Edith Eger ongeveer vijf jaar geleden en dacht: had ik dit maar eerder gelezen. Eger werd als 16-jarig meisje naar Auschwitz gedeporteerd, waar ze haar ouders verloor en de verschrikkelijkste dingen meemaakte. Toch gaat haar boek uiteindelijk over iets heel krachtigs: je hebt niet in de hand wat je overkomt, maar je kunt wel kiezen hoe je ermee omgaat.
Dat inzicht heeft mijn leven veranderd. Ik kon vroeger lang blijven hangen in teleurstelling. Als een mooi project niet doorging, kon ik boos worden op de mensen die daarover hadden besloten en bedenken waarom het allemaal zo oneerlijk was. Dat voelt misschien even lekker, maar uiteindelijk stop je alleen maar meer negatieve energie in iets wat toch al gebeurd is. Nu denk ik eerder: oké, dit is gebeurd. Wat ga ik vanaf hier doen?
Edith Eva Eger (1927 – 2026) was 16 toen ze werd gedeporteerd. Zij en haar zus overleefden alle selecties, hun ouders niet. Aan Psychologie Magazine vertelde ze hoe ze pas vele jaren later, bij een bezoek aan Auschwitz, besefte dat ze zich niet meer verantwoordelijk wilde voelen voor de dood van haar moeder.
Juist op dit punt in mijn leven heb ik daar veel aan. Mijn vader is kortgeleden overleden en mijn moeder vindt het heel zwaar om ineens alleen te zijn. Ik vind dat verdrietig en ze heeft veel ondersteuning nodig. Dan kan ik verzanden in gepieker – maar dat helpt niemand.
Dus probeer ik bewust te kiezen: nu besteed ik tijd aan haar, daarna doe ik weer iets voor mezelf. Dat betekent niet dat je geen verdriet mag hebben of nooit mag klagen; dat doe ik heus wel. Het gaat erom dat je niet het slachtoffer wordt van wat je overkomt.
Zelfs bij mijn puberzonen helpt dat. Als eentje zonder jas, ontbijt of tandenpoetsen te laat naar school dreigt te gaan, kan ik blijven roepen wat hij allemaal moet doen. Of ik denk: geef hem vertrouwen, zeg iets aardigs. Dan gaat hij misschien nog steeds zonder jas de deur uit, maar wel met een positief gevoel.
Die manier van denken helpt me echt. Elke dag opnieuw heb je keuzes in hoe je reageert op wat het leven je voorschotelt.’
Deze boeken wil je misschien ook lezen: 21 onmisbare pyschologieboeken
Op 22 oktober verschijnt Nadja Hüpschers boek Puberzonen, waarin ze in gesprekken met haar twee zoons schrijft over liefde, telefoons, mannelijkheid – en hun moeder.
