Jean-Pierre van de Ven: ‘Sommige mensen kunnen nooit helemaal zichzelf zijn en dus ook niet echt intiem worden met hun partner’
Relatietherapeut Jean-Pierre van de Ven geeft elke maand een inkijkje in zijn praktijk.
Soms wil een cliënt alleen komen, ook al is de relatie het probleem. De strenge hoogleraar van wie ik het vak heb geleerd vond dat nooit zo’n goed idee. Aan elk probleem in een relatie hebben twee mensen bijgedragen, zei hij altijd, dus je hebt die twee mensen ook weer nodig om het probleem te repareren. Hij had en heeft een punt. Recente onderzoeken laten zien dat gesprekken met twee partners tegelijk een positiever effect hebben op hun relatie dan een-op-eengesprekken.
Deze informatie slaat Frenk niet uit het veld. ‘Het is voor mij veel makkelijker om eerlijk te zijn als Jackie er niet bij is’, zegt hij aan de telefoon. Als we een paar weken later tegenover elkaar zitten vraag ik hem of hij geheimen heeft voor zijn vrouw.
‘Nee, Jackie weet dat ik ben vreemdgegaan’, zegt Frenk. Hij heeft een affaire gehad met een collega. Deze affaire, die een jaar heeft geduurd, is nu beëindigd. ‘Ik vind dat ergens wel jammer.’
Als mensen stoppen met een affaire vinden ze dat meestal jammer
Dat lijkt me eerlijk. Als mensen stoppen met een affaire vinden ze dat meestal jammer. Ze missen de seks, de spanning, het avontuur. Sommigen hebben gevoelens gekregen voor hun geheime lover. Maar zulke dingen zeggen ze niet hardop om hun partners niet nog meer te kwetsen – en om de mogelijkheid naar huis terug te keren niet te verknoeien. Maar nu zit ik, denk ik bij mezelf, in te vullen. ‘Wat vind je jammer dan?’ zeg ik.
Daar moet Frenk even over nadenken. ‘Bij Felicia kon ik helemaal mezelf zijn. Ook in bed. Ik zei bijvoorbeeld dat ik anaal wilde proberen en dan deden we dat.’
Kijk aan. ‘En zoiets zou Jackie niet willen?’
‘Nee, dat is het niet’, zegt Frenk gepijnigd. ‘Maar ik ben altijd bang bij haar. Bang om haar te verliezen als ik zoiets zeg.’
‘Als je anale seks wil.’
‘Ja, of whatever. Ik hou me altijd in. Na tien jaar denk ik nog steeds dat ze me elk moment het huis uit kan zetten. Als ik bijvoorbeeld een keer niet meega naar haar familie. Of als ik boos ben over de rommel.’
Veel mensen passen zich aan hun partner aan, omdat ze diep van binnen voelen dat ze niet goed genoeg zijn voor deze relatie
Ook dit lijkt me eerlijk. Veel mensen passen zich aan hun partner aan, bewust of niet, omdat ze diep van binnen voelen dat ze niet goed genoeg zijn voor deze relatie. Ze kunnen nooit helemaal zichzelf zijn en dus ook niet echt intiem worden met hun partner. Dit gebrek aan intimiteit lossen ze op met affaires. Met de meningen van een minnares hoef je bovendien geen rekening te houden: als zij je op de keien zet ga je gewoon terug naar huis.
‘Hoe kun je Jackie duidelijk maken dat je haar familie niet altijd kunt uitstaan en dat je van anale seks houdt?’
‘Ik moet het haar zeggen’, zegt Frenk meteen.
‘Zullen we haar dan maar uitnodigen voor het volgende gesprek?’
Hij stemt toe met een diepe, diepe zucht.
