Laura (32) verbrak het contact met haar moeder: ‘Ze maakte mijn leven al heel lang niet makkelijk’
‘Het blijft tóch je moeder’, hoor je vaak. Ouders, en vooral moeders, vervullen voor veel mensen een vanzelfsprekende rol in het leven van hun kinderen. Toch kwam Laura tot het besluit om dit contact te verbreken. Ze groeide op in een gezin vol spanning en op haar veertiende gingen haar ouders uit elkaar. Haar vader verhuisde naar een stacaravan en Laura bleef alleen met haar moeder achter. In de jaren na de scheiding verslechterde hun band en heeft ze de keuze gemaakt haar leven in te richten zónder moeder.
Kun je je specifieke dingen herinneren die illustreren hoe taai de periode van de scheiding voor jou is geweest?
‘Vooral het gevoel dat mijn thuis geen veilige plek meer was. Mijn ouders zijn uit elkaar gegaan omdat mijn vader vreemdging, mijn moeder maakte hem hierom vaak zwart tegenover mij. Maar terwijl mijn vader op een camping niet ver bij ons vandaan woonde, kreeg mijn moeder een relatie met een man die én getrouwd was – én nota bene de baas van diezelfde camping. En ik mocht dat vervolgens aan niemand vertellen.
Daar kon ik niet mee leven, dus heb ik tegen mijn moeder gezegd: ‘Als je met hem wil afspreken, doe dat niet bij ons thuis. Ik wil daar geen onderdeel van zijn.’ Haar oplossing was dat ik zelf moest zorgen dat ik op die momenten niet thuis was. Dat leidde ertoe dat ik op mijn vijftiende in mijn eentje ‘s avonds buiten rondzwierf, totdat de gordijntjes van de slaapkamer weer open waren, en ik wist dat ik weer thuis mocht komen.’
Is er bij jou een duidelijk moment geweest waarna je dacht: nu is het klaar?
‘Niet dat ik mij kan herinneren. Er zijn in mijn volwassen leven wel een aantal laatste telefoongesprekken geweest, waarna ik het contact uiteindelijk stopte. In één daarvan confronteerde ik mijn moeder met het feit dat ik het heel lastig heb gevonden dat zij in de periode na de scheiding mij niet thuis wilde hebben op het moment dat haar minnaar bij ons over de vloer was.
Zij herkende zich totaal niet in dit verhaal en kon ook niet begrijpen waarom dit moeilijk voor mij was geweest. Ze verdedigde zichzelf en zei dat ik er zélf voor koos om op die momenten weg te gaan. Maar in mijn ogen was ik een kind, dat geen keuze had. Het feit dat zij hier geen begrip voor kon opbrengen, versterkte mijn keuze om afstand van haar te nemen. Ik probeerde heel erg om haar te begrijpen, maar het feit dat zij dat andersom niet deed, heeft een hoop met mij gedaan.’
De tekst gaat verder onder de video
Veel mensen zullen denken: het blijft tóch je moeder. Is er een scenario denkbaar waarin het contact zich kan herstellen?
‘Een aantal jaar geleden zocht ze weer contact. Ik heb toen gezegd dat we dit met ondersteuning van een therapeut konden oppakken. Dat wilde zij niet. Het is niet dat ik de band met mijn moeder zomaar bij het vuilnis zet. Als zij op een bepaalde manier had kunnen reflecteren op haar gedrag, was ik misschien wel tot een ander besluit gekomen. Maar er is geen ingang om samen uit te zoeken waar het misgaat in onze communicatie. Het is vanuit haar alleen maar verdedigen en wegduwen.
Voor mijn gevoel heb ik heel veel gegeven om de band te laten bestaan, terwijl er in al die jaren veel bizarre dingen zijn gebeurd. Maar als het vermogen tot zelfreflectie ontbreekt en iemand niet een verzorgende en liefdevolle moeder kan zijn, betekent de titel van moeder niet zo veel. Toen ik jong was zei ze vaak: ‘Ik kan mezelf maar beter van kant maken, want ik doe het toch nooit goed.’ Dit was vooral nadat ik haar feedback gaf, ook als het om kleine dingen ging. Daarna zei ik vaak niets meer, want dan voelde ze zich tenminste niet meer zo aangevallen.
Toen het contact minder werd, ervoer ik veel meer rust. De contactbreuk heeft mij laten inzien dat mijn moeder mijn leven niet makkelijker maakte, en dat eigenlijk al heel lang niet deed. Misschien dat er ooit nog een keer contact komt, maar het is niet alsof ik op die dag zit te wachten.’
Meer verdieping?
- Beluister de podcast ‘In de greep van familiebreuken’ van Psychologie Magazine. In deze podcast delen Laura en negen anderen hun verhaal. Ook geeft contextueel therapeut Gerrie Reijersen van Buuren psychologische duiding bij deze ingewikkelde familiedynamiek.
- De training ‘Laat familiepatronen los – maak je eigen keuzes‘ leer je jouw eigen pad bewandelen. Met uitleg van contextueel therapeut Gerrie Reijersen van Buuren ontdek je welke familiepatronen een rol spelen in jouw leven en hoe je deze kunt doorbreken, zodat je uiteindelijk meer jezelf kunt zijn.
