Opnieuw trouwen met je ex: Kirsten (43) en Wouter (43) deden het. ‘In ons tweede huwelijk gunnen we elkaar meer’
Wat als je voor de tweede keer ‘ja’ zegt tegen dezelfde? Kirsten Hummel-van de Groep (43) en Wouter Hummel (43) trouwden in 2010, gingen na zeven jaar uit elkaar en trouwden weer in 2022. ‘In ons tweede huwelijk gunnen we elkaar meer.’
Wouter: ‘Vanaf ons 18e waren we verliefd en dan groei je met elkaar mee: eerste huis, eerste hond, groeiende carrières. We kregen drie zoons in zes jaar tijd. In een sprookjeskasteel gaven we elkaar het ja-woord en de daaropvolgende jaren verliepen liefdevol en in harmonie. Mensen zagen in ons een gelukkig en voorbeeldig echtpaar. En zo voelde het ook.
Toen Kirsten een nieuwe baan kreeg, veranderde er iets. Ze belandde in een mannenwereld waar ze zich gezien voelde. Gewaardeerd, op een manier die ik niet meer bood. We kregen irritaties en flinke discussies. Als we al wilden luisteren, begrepen we elkaar niet. Ik werd achterdochtig en dat voelde ik niet voor niets.
‘Het deed pijn, maar het was waar zij gelukkig van werd’
Op een avond vertelde Kirsten dat ze verliefd was geworden op een collega. Puzzelstukken schoven in elkaar: die ski-reis met werk waarbij ze met hem naar Oostenrijk reed, de bedrijfsuitjes waarvan ze net wat te vrolijk terugkwam. Het werd me ineens duidelijk waarom onze relatietherapie mislukte: we hadden een ander doel – Kirsten was met haar gedachten elders; haar vechtlust was minder.
We gingen uit elkaar en Kirsten begon een nieuw leven met hem. Het deed pijn, maar het was waar zij gelukkig van werd. Ik vond hem kinderachtig. Zo kocht hij voetbalshirts voor onze kinderen van de ‘verkeerde club’, om mij te jennen.
Op zaterdagochtend, op de sportvelden, zwaaide hij naar me met een soort opgeplakt gezinsgeluk. Kirsten werd zwanger en in 2019 werd hun tweeling geboren. Kort daarna ontspoorde hij en begon zich te misdragen – eerst verbaal, later ook fysiek.
‘Al snel werd duidelijk dat onze basis intact was en bleek hoeveel liefde er nog was’
Toen Kirsten mij op een avond belde dat het mis was, ben ik met gierende banden naar hun huis gereden om haar en de kinderen op te halen. Ze was helemaal leeg, en het duurde maanden voordat de oude, vrolijke Kirsten weer tevoorschijn kwam.
We woonden een tijdje apart, maar ik wilde er voor haar zijn en we spraken graag af. Al snel werd duidelijk dat onze basis intact was en bleek hoeveel liefde er nog was. Natuurlijk was het een ellendige tijd geweest, maar wij hoorden bij elkaar.
In 2022 vroeg Kirsten mij ten huwelijk: in het bos, met de kinderen erbij. Ik zei volmondig ja. Onze trouwringen hadden we al die tijd bewaard. We kregen zoveel blije reacties, maar er was één stel dat niet snapte waarom ik weer met Kirsten wilde trouwen. Die twee beschouwen we niet meer als vrienden.
In ons tweede huwelijk hebben we diezelfde diepe verbinding, maar we gunnen elkaar meer. De tweeling is inmiddels zes en voelt net zo eigen als mijn biologische kinderen. Onze agenda’s zijn overvol met drukke banen en vijf geweldige zoons, dus we markeren tijd voor elkaar. Bewust kiezen maakt alles steviger.’
